Factory

επιθεώρηση για τους μητροπολιτικούς ανταγωνισμούς

Green New Deal

leave a comment »

Εβδομήντα επτά χρόνια πριν, στις 16 Ιουνίου 1933, το αμερικανικό κογκρέσο, εν μέσω γενικευμένης οικονομικής ύφεσης και έντονων κοινωνικών και εργατικών αναταραχών και εξεγέρσεων, καθώς και υπό τον διαρκή κομμουνιστικό φόβο, ψήφιζε σειρά μεταρρυθμιστικών νόμων με τους οποίους αναγνωρίζονται για πρώτη φορά τα εργατικά σωματεία, θεσπίζεται κοινωνική ασφάλιση1 και εκπονούνται μεγάλα προγράμματα δημόσιων επενδύσεων για να μειωθεί η καλπάζουσα ανεργία. Το περιβόητο «New Deal2», μια νέα συμφωνία – νέα μοιρασιά, έμπαινε σε εφαρμογή. Οι πρώην μαχητικοί εργάτες καταθέτουν τα όπλα, συνυπογράφουν με τα αφεντικά εργασιακή ειρήνη και ο αμερικανικός καπιταλισμός σώζεται.

Σήμερα, εν μέσω μιας νέας κρίσης και υπό τον φόβο μελλοντικών κοινωνικών αναταραχών και εξεγέρσεων, η ιδέα ενός νέου «New Deal» ξαναζωντανεύει σε Ευρώπη και Αμερική. Αυτή τη φορά βαφτίζεται με τον αλαζονικό και υποκριτικό τίτλο πράσινη νέα συμφωνία, «Green New Deal (GΝD)», καθώς στόχο έχει μια νέα παγκόσμια διαταξική, πολιτική και κοινωνική συμμαχία με πρόσχημα την κλιματική αλλαγή και το αναμενόμενο οικολογικό κραχ. Πρόκειται για το πολυδιαφημισμένο μοντέλο της πράσινης αειφόρου ανάπτυξης με την προώθηση επενδύσεων σε πράσινα οικολογικά έργα υποδομής, «υποδομές βιωσιμότητας», με σκοπό να τονωθεί η χειμαζόμενη καπιταλιστική ανάπτυξη και να αναζωογονηθεί η υποκρύπτουσα κρίση κοινωνικής ενσωμάτωσης. Το πράσινο new deal εμφανίζεται, λοιπόν, μαζί με τους ενδεχόμενους μελλοντικούς πολέμους ως η κυρίαρχη λύση και απάντηση για την έξοδο του καπιταλισμού από την κρίση. Οι αντιρρήσεις απέναντι στο νέο μοντέλο φαίνονται πλέον γραφικές. Η πράσινη σκέψη, που γελοιοποιούνταν  μέχρι πρόσφατα, αφομοιώνεται, χάνει τον πρότερο κινηματικό και αντισυστημικό της χαρακτήρα και καταλαμβάνει πια ηγεμονική θέση. Πρόκειται για την έλευσης μιας νέας πολιτικής στρατηγικής διακυβέρνησης.

Ο όρος «green new deal» πρωτοχρησιμοποιήθηκε από τους γερμανούς οικολόγους στις αρχές της δεκαετίας του ‘90 και σήμερα αναφέρεται στην επίλυση του τριπλού κόμπου «οικονομία, ενέργεια, κλιματική αλλαγή» με μεγάλα επενδυτικά προγράμματα σε πράσινες καινοτόμες τεχνολογίες και πράσινες business. Η νέα συμμαχία που διαμορφώνεται γύρω από το GND περιλαμβάνει διεθνείς οργανισμούς, το επιστηµονικό και βιοµηχανικό λόµπι, δεξιές και αριστερές κυβερνήσεις, τον Ομπάμα που ορκίστηκε στην πράσινη επανάσταση και παραλληλίζει το σχέδιό του για την πράσινη οικονομία με το σχέδιο «Απόλλων» του Τζον Κένεντι για την κατάκτηση της Σελήνης, την BP που μετονομάζεται από «Βρετανικό Πετρέλαιο» (British Petroleum) σε «Πέρα από το πετρέλαιο» (Beyond Petroleum), τον επίτροπο της Ε.Ε. Αλμούνια που διατάζει τα κράτη μέλη να βάλουν την πράσινη ανάπτυξη στον πυρήνα των πολιτικών τους, τον Παπούλια που μιλάει για περιβαλλοντική δημοκρατία, τις μεγάλες πολυεθνικές που έφτιαξαν τον οργανισμό «Παγκόσμιο Συμβούλιο Επιχειρήσεων για την Βιώσιμη Ανάπτυξη». Πρόκειται για τη νέα κοινωνική μεγασυμμαχία της τρίτης χιλιετίας, στην οποία καλούνται «να συμπράξουν εργαζόμενοι, κράτος και υγιής επιχειρηματικότητα», σύμφωνα και με την νέα ελληνική κυβέρνηση. Στην πραγματικότητα, πρόκειται για το εξωιστορικό όραμα μιας νέας υπερ- και δια-ταξικής, εθνικής και υπερεθνικής ενότητας με πρόσχημα τον Αρμαγεδδώνα της κλιματικής αλλαγής και του φαινομένου του θερμοκηπίου. Ο πλανήτης κινδυνεύει. Τα χολιγουντιανά blockbusters το φωνάζουν καλύτερα από τις κρατικοδίαιτες μκο: «Σώστε τη γη». Στην ιερή αποστολή όλοι έχουνε θέση. Άνεργοι, μαύροι και επισφαλείς εργάτες, αφεντικά και γκόλντεν μπόις, μπάτσοι και ρουφιάνοι, εθνικιστές και ρατσιστές, μετανάστες –με ή χωρίς χαρτιά–, τραβεστί και ομοφυλόφιλοι, σεξιστές, βιαστές και αγανακτισμένοι νοικοκυραίοι. Όλοι μαζί οφείλουμε να βάλουμε στην άκρη τους πολιτικούς, φυλετικούς, ταξικούς, έμφυλους διαχωρισμούς και να συνυπογράψουμε το νέο κοινωνικό συμβόλαιο για να σωθεί ο πλανήτης.

Φυσικά, συνοδοιπόροι και μπροστάρηδες του νέου καπιταλιστικού colpo grosso της πράσινης ανάπτυξης είναι το σύνολο των αριστερών και πράσινων κομμάτων, τα οποία για λίγα ψίχουλα εξουσίας αφομοίωσαν και εξαργύρωσαν τις οικολογικές αρνήσεις και τους δυναμικούς αυτοοργανωμένους οικολογικούς αγώνες των δεκαετιών του ‘70 και ‘80 που είχαν κλονίσει τη κοινωνική νομιμοποίηση του μεταπολεμικού αναπτυξιακού μοντέλου. Σήμερα, οι αριστεροπράσινοι σταυροφόροι της πράσινης αειφόρου ανάπτυξης, που αγωνιούν να τσιμπήσουν ένα κομμάτι από την πίτα του «green new deal», αποτελούν τον πολιορκητικό κριό του συστήματος για την διάρρηξη και πρόληψη των μελλοντικών κοινωνικών και ταξικών συγκρούσεων και για την επακόλουθη αναδιάρθρωση και αναζωογόνηση του καπιταλισμού.

Αναζωογόνηση του καπιταλισμού

Η στρατηγική του οικολογικού καπιταλισμού με το eco-friendly new deal είναι να εξακολουθεί να πετά την βαριά βιομηχανία και τα τοξικά και πυρηνικά απόβλητα στον παγκόσμιο νότο, αλλά για τους οικοευαίσθητους πρωτοκοσμικούς περιλαμβάνει ριζικό lifting σε όλους τους τομείς παραγωγής και κατανάλωσης. Ενώ οι εταιρείες και τα αφεντικά έβλεπαν μέχρι τώρα το περιβάλλον ως ένα ενοχλητικό εμπόδιο για την πραγμάτωση κερδών, σήμερα αντιλαμβάνονται ότι μπορεί να αποτελέσει τον κινητήριο μοχλό μιας νέας τεχνολογικής επανάστασης, καθώς ένας νέος κύκλος κατανάλωσης και συσσώρευσης ξεκινά3. Οι πράσινες επενδύσεις και οι οικολογικές business προβλέπουν αντικατάσταση του στόλου των οχημάτων με νέα ηλεκτρικά αυτοκίνητα, το ίδιο με τα αεροπλάνα, τα κρουαζιερόπλοια και τα τάνκερ, τα οποία θα διαθέτουν πλέον φωτοβολταϊκά και κινητήρες υδρογόνου, ενίσχυση των πράσινων μεταφορών (μεγάλες επενδύσεις σε συστήματα metro και πράσινα τραίνα υψηλής ταχύτητας), αναζωογόνηση της παγκόσμιας αγοράς ακινήτων με βιοκλιματικές οικοδομές και ριζική ανανέωση του αστικού περιβάλλοντος με οικολογικό design και αειφορικό χωροταξικό και πολεοδομικό σχεδιασμό. Επιπλέον, αναδύονται νέοι βιομηχανικοί τεχνολογικοί κλάδοι, όπως αυτοί των τεχνολογιών απορρύπανσης, ανακύκλωσης και των εναλλακτικών ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, συμπεριλαμβανομένης και της πυρηνικής ενέργειας, η οποία βαφτίζεται και αυτή πράσινη. Επίσης, η κατανάλωση αναζωογονείται με πλήθος νέων έξυπνων πράσινων οικιακών συσκευών, προϊόντων και ecogadgets με μειωμένο οικολογικό αποτύπωμα (πράσινα πλυντήρια, ψυγεία, τηλεοράσεις, απορρυπαντικά, καλλυντικά, εντομοκτόνα, κινητά, οικολογικά οργανικά ρούχα, βιολογικά κρασιά, τσίπουρα και τρόφιμα) και, βέβαια, ο τουρισμός με πράσινη ταυτότητα, ο αγροτουρισμός και ο οικοτουρισμός γίνονται οι νέες έξυπνες βαριές βιομηχανίες των μεσογειακών χωρών. Τέλος, συνδυάζοντας όλα τα παραπάνω, σχεδιάζονται και ήδη έχουν αρχίσει να κατασκευάζονται πειραματικές νέες υβριδικές εξολοκλήρου πράσινες, οικολογικές, αλλά και έξυπνες, δημιουργικές πόλεις σε Δανία, Κινά και Αμπού Ντάμπι4. Ο πράσινος καπιταλισμός με την πράσινη οικονομία, τεχνολογία, πολεοδομία και το ιδεολόγημα της αειφόρου ανάπτυξης αναζωογονείται, συνδυάζοντας καινοτομία, ευελιξία, προσαρμοστικότητα, επελαύνει αποκαθαρμένος από τις αμαρτίες του παρελθόντος και υπόσχεται διαρκή ανάπτυξη με οικολογική ευαισθησία για όλο τον πλανήτη.

Οικολογική Φούσκα

Ταυτόχρονα, το 2005 με την ενεργοποίηση του πρωτοκόλλου του Κιότο εγκαινιάστηκε και ο ποιοτικός δείκτης του Green New Deal, το διεθνές πράσινο χρηματιστήριο-εμπόριο ρύπων, το οποίο μετατρέπει τον πλανήτη σε ενιαία «αγορά ρύπανσης» και περιλαμβάνει πράσινους φόρους, οικολογικά πρόστιμα, «δικαιώματα στη ρύπανση» και «παραδείσους ρύπανσης». Το πρωτόκολλο προβλέπει μείωση των θερμοκηπιακών αερίων κατά 5,2% έως το 2012 σε σχέση µε τα επίπεδα του 1990, και ως μηχανισμό ρύθμισης υιοθετεί την αγοροπωλησία ρύπων µε βάση την οποία ένας ιδιώτης, μια εταιρεία ή ένα κράτος μπορεί να πουλήσει και να αγοράσει δικαιώματα ρύπανσης. Όσοι υπερκαταναλώνουν ορυκτά καύσιμα, συμβάλλοντας στην κλιματική αλλαγή, μπορούν να εξαγοράσουν την περιβαλλοντική τους αμαρτία, προσφέροντας ένα χρηματικό ποσό, κάτι σαν οικολογικό πρόστιμο, προκειμένου να επενδυθεί σε ανανεώσιμες πηγές ενέργειας. Με την νέα πράσινη συμφωνία, όλοι, λοιπόν, τζογάρουν στο πράσινο. Έτσι, τα δάση ανάγονται σε «απορροφητήρες» των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα και αγοράζονται από εταιρείες ώστε να δικαιολογούν τις εκπομπές ρύπων σε άλλα σηµεία του πλανήτη. Δημιουργείται μια νέα γεωγραφία της ρύπανσης. Στο όνομα της «καθαρής ανάπτυξης» η φύση μετασχηματίζεται σε βιοκεφάλαιο και εμπορευματοποιείται, χτίζονται νέες πράσινες περιφράξεις5 σε ποτάμια, αέρα, ήλιο, ωκεανούς, dna και η κλιματική αλλαγή μετατρέπεται σε μπίζνα. Η «δημιουργική» καταστροφή του περιβάλλοντος συνεχίζεται µε τον «πράσινο πυρετό» να αναζωογονεί τον «καπιταλισμό του καζίνου». Βέβαια, η απατή της κερδοσκοπικής πράσινης κούρσας του Κιότο είναι φανερή καθώς οι παγκόσμιες εκπομπές θερμοκηπιακών αερίων αντί να μειωθούν τα τελευταία δέκα χρόνια έχουν αυξηθεί κατά 25% και πολλοί φημολογούν ότι ο τζόγος γύρω από την αγορά του άνθρακα αναμένεται να εκτοξευθεί με κίνδυνο να αποτελέσει την επόμενη χρηματιστηριακή ecoφούσκα.

Μοριοποίηση του καπιταλισμού και κοινωνική ενσωμάτωση

Πέρα από την οικονομική αναζωογόνηση, ο βασικός στόχος του σύγχρονου καπιταλιστικού green new deal είναι η αντιμετώπιση της κρίσης νοήματος που έχει ως αποτέλεσμα την αδυναμία κοινωνικής ενσωμάτωσης και αποτελεσματικής διαχείρισης των πληθυσμών. Η θεμελιώδης κρίση που αντιμετωπίζει ο καπιταλισμός είναι η κρίση νομιμοποίησης και κοινωνικής ενσωμάτωσης, καθώς τα οράματα και ιδεολογήματα της ευτυχίας, της ατομικής ελευθερίας, της ισότητας, της εργασίας, της κατανάλωσης, ακόμα και το μετανεωτερικό της ασφάλειας έχουν χρεοκοπήσει και απαιτείται ένα νέο όραμα. Η ιστορία είναι γνωστή. Κάθε φορά που η κυρίαρχη αναπτυξιακή ιδεολογία υφίσταται έντονη κριτική, το περίγραμμά της διαστέλλεται, ώστε να συμπεριλάβει άγνωστες μέχρι εκείνη τη στιγμή ποιότητες. Διεισδύει στο μοριακό επίπεδο των ατόμων, αφομοιώνει τις αρνήσεις, αποικεί τις επιθυμίες, κατευθύνει τη δημιουργικότητα. Το πράσινο new deal αποτελεί το νέο ιδεολογικό δίχτυ ασφάλειας, το στρατηγικό μηχανισμό κοινωνικής συναίνεσης, εθνικής ενότητας, ταξικής ειρήνης και πρόληψης μελλοντικών κοινωνικών εξεγέρσεων. Η πράσινη μετάλλαξη του καπιταλισμού έρχεται την κατάλληλη στιγμή. Σε μια κρίση ειλικρίνειας τα κυρίαρχα think tank6 ομολογούν ότι η κλιματική αλλαγή και να μην υπήρχε έπρεπε να εφευρεθεί. Η αναζωογόνηση και διαιώνιση της ιδεολογικής ηγεμονίας του καπιταλισμού είναι εδώ.

Σαμποτάζ στο green new deal

Είμαστε η αόρατη γενιά, η γενιά των κρίσεων, η γενιά του φαινομένου του θερμοκηπίου, της επισφαλούς εργασίας, των μεταλλαγμένων, των νέων περιφράξεων. Όμως, είμαστε και η δύναμη που κινεί αυτό τον κόσμο. Η δύναμη του καπιταλισμού είτε είναι πράσινος είτε είναι γκρι πηγάζει από τη δική μας εργασία, τις δικές μας σκέψεις και επιθυμίες. Εμείς, λοιπόν, μπορούμε να τον μπλοκάρουμε. Το ανταγωνιστικό κίνημα οφείλει να ξεσκεπάσει την πράσινη μάσκα του καπιταλισμού, να φτύσει τα ξεπουλημένα αριστεροπράσινα κόμματα και να χτίσει τη δική του αυτόνομη δημόσια σφαίρα έξω από τα πράσινα κρατικά συμβόλαια. Πίσω από το πράσινο new deal δεν είναι ο φόβος του Αρμαγεδδώνα της υπερθέρμανσης του πλανήτη, του Τέλους του Κόσμου, οι βιογεννητικές καταστροφές και οι υπερθανητηφόρες πανδυμίες, αλλά βρίσκονται οι εν δυνάμει κοινωνικές αναταραχές και εξεγέρσεις. Η σημερινή κρίση δεν πρόκειται απλώς για χρηματιστηριακή, ενεργειακή, οικολογική ή οποιαδήποτε άλλη eco-bio-mega κρίση αλλά για κρίση κοινωνικής νομιμοποίησης και ενσωμάτωσης. Ας μετατρέψουμε, λοιπόν, τους χειρότερους φόβους των αφεντικών σε πραγματικότητα. Το ξέρουν, το νιώθουν, το φοβούνται πως οι κοινωνικοί ανταγωνισμοί ενίοτε βράζουν πολύ πιο γρήγορα από τον πλανήτη. Εμείς δεν συνθηκολογούμε, δεν συμμαχούμε με αφεντικά, μπάτσους, εθνικιστές, ομοφοβικούς. Σκίζουμε το νέο πράσινο κοινωνικό συμβόλαιο, σαμποτάρουμε την πράσινη μπίζνα, εντείνουμε την κρίση και ανεβάζουμε την θερμοκρασία των κοινωνικών συγκρούσεων.

σημειώσεις

1.  αφομοιώνοντας και κλέβοντας τα χρήματα των αυτοργανωμένων εργατικών ταμείων αλληλοβοήθειας

2. New Deal (Νέα Συμφωνία). Ο όρος new deal αναφέρεται στην κεϋνσιανού τύπου αναδιάρθρωση του αμερικανικού καπιταλισμού μετά τη συμφωνία μεταξύ κυβέρνησης, αφεντικών, βιομηχανικών εργατών και αγροτών στις ΗΠΑ για να ξεπεραστεί η οικονομική κρίση του 1929 και η ύφεση της δεκαετίας του ‘30. Από τις αρχές έως τα μέσα της δεκαετίας του ‘30 η ανεργία στις ΗΠΑ είχε ανέβει στο 25% και σε ολόκληρη την χώρα ξεσπούσαν μαζικές απεργίες που έφταναν μέχρι και σε κοινωνικές εξεγέρσεις, όπως στο Σαν Φρανσίσκο και τη Μινεάπολη, μεταξύ 1934 και 1936 δολοφονήθηκαν 88 εργάτες σε συγκρούσεις με την αστυνομία. Ο Ρούσβελτ με το δημοκρατικό κόμμα πήρε, λοιπόν, την εξουσία το 1933, παραχωρώντας κοινωνική ασφάλιση, εκπονώντας μεγάλα κρατικά προγράμματα δημόσιων επενδύσεων για δημιουργία νέων θέσεων εργασίας και αναγνωρίζοντας στοιχειώδεις συνδικαλιστικές ελευθερίες στους εργάτες. Στον αντίποδα των παραπάνω εργατικών κατακτήσεων, αρκετά ηγετικά στελέχη μαχητικών εργατικών σωματείων ξεπουλιούνται, γίνονται γερουσιαστές με το δημοκρατικό κόμμα και το πρότερο ριζοσπαστικό εργατικό κίνημα αφοιμειώνεται, ελέγχεται και πάει σπίτι του, επικρατεί εργασιακή ειρήνη και η κυβέρνηση με τα αφεντικά της χώρας με σύμφωνη την εθνική κοινή γνώμη στέλνουν τους εργάτες τροφή στα κανόνια του Β΄ παγκοσμίου πολέμου. Εξάλλου, ο εμπνευστής του new deal, ο ίδιος ο Ρούζβελτ, που ήταν πολυεκατομμυριούχος, διαμαρτυρόταν σε ένα γράμμα προς του επικριτές του για την «ανικανότητα όλων εκείνων που έχουν περιουσία να καταλάβουν ότι είμαι ο καλύτερος φίλος που είχε ποτέ το σύστημα του κέρδους».

3.  Η οικολογική βιομηχανία στην Ε.Ε. αυξάνεται κατά 18% κάθε χρόνο και ο τζίρος των βιομηχανιών χαμηλών εκπομπών διοξειδίου έχει πλέον ξεπεράσει το άθροισμα του τζίρου των βιομηχανιών αεροδιαστημικής και άμυνας, σύμφωνα με έρευνα της τράπεζας HSBC.

4.  Κομμάτι του green new deal και του πράσινου οικολογικού πυρετού αποτελούν οι SymbioCity (Σουηδία), Μasdar City (Αμπού Ντάμπι), Tianjin (Κίνα), Curitiba (Βραζιλία), Vauban (Γερμανία), Treasure Island (Σαν Φρανσίσκο), H2PIA (Δανία). Πρόκειται για τις πιο προβεβλημένες πρότυπες πράσινες πόλεις, υβριδικές οικογειτονιές και τεχνολογικά εργαστήρια πράσινης ανάπτυξης, με μηδενικές εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου, χωρίς αυτοκίνητα, απεξαρτημένες από πετρέλαιο και ορυκτά καύσιμα, με ενεργειακή αυτονομία βασισμένη σε ΑΠΕ (ανανεώσιμες πηγές ενέργειας) και καθολική ανακύκλωση, που φυσικά απευθύνονται σε αριστοκρατικά στρώματα και σε εξειδικευμένους ερευνητές. Όλες οι ισχυρές και αναδυόμενες οικονομίες στα πλαίσια του ενδοκαπιταλιστικού ανταγωνισμού θέλουν να προβάλουν μια δική τους ιδανική πράσινη πόλη πρότυπο, προπαγανδιστικό κοινωνικό αντίβαρο στον πάνω από δυο αιώνες καπιταλιστικό, οικοκαταστροφικό, αστικό κανιβαλισμό.

5. Περίφραξη είναι η διαδικασία με την οποία ένα κοινό αγαθό (π.χ. μια πηγή πρώτων υλών, ένα μέσο παραγωγής, η γνώση, εσχάτως οι λειτουργίες της ζωής) που αποτελεί συλλογική κτήση μιας ανθρώπινης κοινότητας μετατρέπεται σε ατομική ή κρατική ιδιοκτησία. Είναι η διαδικασία με την οποία μια κοινότητα στερείται (με άμεση ή έμμεση βία) τη δυνατότητα να έχει ελεύθερη πρόσβαση και υπό τον έλεγχό της αυτό το οποίο περιφράσσεται. Πρόκειται για θεμελιώδη διαδικασία του καπιταλιστικού τρόπου παραγωγής: Είναι ο τρόπος με τον οποίο μια ανθρώπινη κοινότητα στερείται τα μέσα με τα οποία παράγει και αναπαράγεται. Έτσι χάνει την αυτονομία της, στερείται κάθε εναλλακτική (μη καπιταλιστική) δυνατότητα εξασφάλισης της ύπαρξής της και εξαναγκάζεται να αποδεχθεί τον καπιταλιστικό τρόπο οργάνωσης των κοινωνικών σχέσεων.

6. Think tank (Δεξαμενές σκέψης): πρόκειται για οργανισμούς ή πολιτικά ινστιτούτα που υποστηρίζουν κυβερνήσεις, κόμματα, βιομηχανίες και προτείνουν στρατηγικές σε πολιτικά, τεχνολογικά, κοινωνικά, επιστημονικά, στρατιωτικά ζητήματα

Διαβάστε – Χρήσιμη Βιβλιογραφία

Sarajevo (2009), Το θερμοκήπιο των φαινομένων. τεύχος 34 p.p. 12-14, Νοέμβριος 2009.

Florida Richard  (2002). The Rise of the Creative Class. And How It’s Transforming Work, Leisure and Everyday Life. Basic Books. ISBN 0-465-02477-7.

Katsiaficas George (1997). Η ανατροπή της πολιτικής ευρωπαϊκά αυτόνομα κοινωνικά κινήματα και η αποαποικιοποίηση της καθημερινής ζωής. εκδ. ελευθεριακή κουλτούρα.

Black Out  (2007). Ο μύθος της αειφόρου ανάπτυξης. τεύχος 10ο Δεκέμβριος 2007 [διαθέσιμο στο http://blackout.gr/

Advertisements

Written by factoryfanet

Ιουλίου 9, 2010 στις 12:34 μμ

Αναρτήθηκε στις 01 τεύχος, πράσινη ανάπτυξη

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: